Er zijn nieuwe maatregelen voor het coronavirus. Vanaf nu moet iedereen verplicht 1.5 meter afstand houden. Om de inloop open te kunnen houden, en zo patiënten een mogelijkheid te bieden om toch nog even ergens een bakje koffie te kunnen halen, een stukje taart of alleen al een glimlach te mogen geven, zijn de regels ook hier scherper geworden.

Alle stoelen en tafels zijn buiten weg gehaald en overal hangen posters met: Houd 1.5 meter afstand.

En daar sta ‘jij’ midden op het plein te schreeuwen naar iedereen die binnen een straal van 5 meter van je loopt dat ze uit je buurt moeten blijven. Ik roep je bij mij vanachter mijn ‘loket’ waar ik jullie spullen verkoop met de vraag wat er aan de hand is. Jij geeft aan geen corona te willen en dat mensen uit je buurt moeten blijven. Niet veel later sta je weer te schreeuwen, je houd iedereen op afstand en word erg boos als iemand zich niet aan de regels houd. Ik trek mijn jas aan en loop naar buiten naar je toe. En dan valt het kwartje. Want wat ben jij bang, zo bang voor nog meer veranderingen. Zo bang dat die ene plek waar jij nog een bakje koffie kan krijgen en een praatje gaat maken dicht zal gaan.

En als ik tegen je zeg dat we onze uiterste best blijven doen om open te blijven, zie ik de rust weer bij je verschijnen. Je krijgt een glimlach op je gezicht en je kan weer een beetje ademhalen.

 

Anneloes Mulder, activiteitenbegeleider doeplein, Warnsveld 

Dinsdagochtend: Als ik over het terrein in Warnsveld naar mijn kantoor loop voel ik hoe koud het is deze morgen, ik geniet van de mooie morgenzon. Vlak bij de grote boom voor het hoofdgebouw kom ik de  'weerman' tegen, een wat oudere meneer die op het terrein woont en die iedere ochtend daar te vinden is.

'Het is koud hè, nog niet zo koud geweest deze winter, maar ook heel mooi'. We bespreken het weer en zijn ongekende kennis van het weer (hij volgt alles en heeft meerdere boeken). Als ik doorloop blijft hij staan en zegt: 'Ik mis jullie wel hoor, ik mis dit'. Ook ik blijf staan en vraag hem wat hij bedoelt. 'Het zijn moeilijke tijden en ik snap dat iedereen thuis moet werken, maar ik mis jullie wel'. Ik heb hem de belofte gedaan dat ik iedereen de hartelijke groeten over breng. We hebben met veel meer mensen een belangrijke verbinding dan we ons vaak realiseren. In onze visie staat: 'Iedereen heeft behoefte aan contact, dat maakt ons mens'.

Dus nu ik weet dat we nog een beetje beter afstand moeten houden, om elkaar daarmee te helpen deze crisis met zo min mogelijk slachtoffers te overkomen, raakt dat me. 


Chantal Koopmans,
Directeur Bas, GGNet Jeugd en Ouderen

Daar zit ik weer in de wachtkamer van mijn therapeut. Te vroeg uiteraard, want te laat komen is uit den boze. Stel je voor dat ik ‘straf’ krijg, zoals ik dat vroeger kreeg. Het geeft me de tijd om me voor te bereiden op de sessie. De spanning neemt hierdoor toe. Stilzitten is sowieso niet mijn sterkste kant. Het geeft de ruimte aan gedachten die me bang maken, me aan het twijfelen brengen en als ik niet oppas zorgen voor paniek.

 

De gedachten over de sessie die komen gaat komen binnen. Wat gaat er dit keer opengehaald worden uit het verleden? Heb ik de stappen ondernomen die we hadden afgesproken? Heb ik het goed gedaan of moet ik mijn misstappen opbiechten? Wat ga ik vandaag wel en niet delen in dit uurtje? Tegelijkertijd bespeur ik weer de oude bestraffende gedachten: “Wat doe ik hier en moet ik hier wel zijn? Ik stel me aan. De tijd van mijn therapeut is beter te besteden aan anderen. Ik ben niet meer te redden.” 

 

Gelukkig. Het is tijd. De deur gaat open en mijn therapeut zegt gedag tegen de ene patiënt en verwelkomt mij voor mijn zoveelste sessie. Ja, ondanks dat ik hier al anderhalf jaar kom, blijft het wekelijks spannend. Gelukkig is het al snel weer vertrouwd. Dezelfde begroeting met een handdruk, een warm kopje thee en even ademhalen. Daar gaan we weer …

 

Opeens is er een virus in het spel die mijn sessies in de war schopt. Het welkom is niet meer hetzelfde. Alles wat altijd hetzelfde was, is opeens anders. Onwennig en ongemakkelijk. Corona bedankt. Dat ene fijne contactmoment, de handdruk en het oogcontact, is verdwenen. Het maakt plaats voor het oude gevoel van afwijzing. Natuurlijk! Ik weet ik dat het een goede reden heeft. Maar het voelt niet goed. Het voelt onveilig en het maakt me verdrietig en bang.

 

Ik heb de moed om dit te delen met mijn therapeut. Door de lange samenwerking die we nu hebben, heb ik het lef het te benoemen. Ik weet uit ervaring immers dat ik er weer van kan leren. Het begrip dat ik ervoor terugkrijg is fijn en we vinden samen een oplossing om op een gepaste wijze gedag te zeggen; niet de gebruikelijk handdruk, maar een passend gebaar. Voor nu is dat oké. Maar ik hoop dat corona snel het hoofd wordt geboden; in de eerste plaats voor ieders gezondheid, en ook omdat het dan weer is zoals het altijd was …

 

Bericht van een patiënt

Helaas, deze pagina bestaat niet (meer)....

Probeer het opnieuw via de zoekfunctie rechtsboven op de site. Of bel ons via 088 - 933 1880.

Ik ben Jennifer, studeer verpleegkunde aan Rijn IJssel College te Arnhem en heb in de periode van februari 2019 tot februari 2020 stage gelopen op de leerafdeling.

3 vragen over traumabehandeling aan Maria Mauritz, verpleegkundig specialist ggz en onderzoeker

 

1. Wordt PTSS herkend in de behandelkamer?

“Ja en nee. Posttraumatische stressstoornis (PTSS) is niet hetzelfde als trauma. Maar liefst vier op de vijfNederlanders maakt in zijn leven ietsschokkends mee, slechts acht procent van hen krijgt daardoor PTSS-klachten. Met dit onderscheid gaat het nog wel eens mis. Trauma lijkt soms een modewoord; mensen noemen een stressvolle gebeurtenis dan traumatisch, denk aan een bezoek aan de tandarts. Behandelaren zeggen dat ze veel trauma tegenkomen bij patiënten en zijn soms geneigd dat trauma direct te gaan behandelen. Ze kijken me vreemd aan als ik zeg: ‘Er kan sprake zijn van een trauma, maar is er ook sprake van PTSS?’ Tegelijkertijd zie ik dat vooral bij mensen met een chronische, ernstig psychiatrischeaandoening (EPA) niet wordt gedachtaan PTSS, omdat de klachten van de patiënt passen bij de hoofdstoornis, zoals psychose of depressie.”

2. Wat is belangrijk in de behandeling?

“Een screening op trauma én PTSS moet standaard plaatsvinden bij elke intake. Het gebeurt nu nog te vaak niet. Je vraagt onder meer naar traumatische gebeurtenissen en typische symptomen van PTSS: heb je bijvoorbeeld last van nare, opdringende herinneringen, ben je schrikachtig? Patiënten kunnen daar over het algemeen heel goed antwoord op geven. Soms hebben patiënten na een trauma geen PTSS, maar wel gevoelens van verdriet en boosheid. Aandacht voor het levensverhaal kan ook dan helend zijn. Verder is het heel belangrijk dat de behandelaar patiënt en naasten uitleg geeft over wat PTSS precies is. Dat boosheid en heftige uitbarstingen erbij horen, bijvoorbeeld. En dat bewegen helpt om de adrenaline uit het lijf te krijgen. Als je dat begrijpt, wordt het leven met PTSS al iets draaglijker.”

3. Komt PTSS vaak voor bij EPA-patiënten?

“Ja, vaker dan bij mensen zonder EPA. Dat komt enerzijds door biologische aanleg, anderzijds door het feit dat relatief meer mensen met EPA in de kindertijd (herhaaldelijk) zijn getraumatiseerd. Zo blijkt uit onderzoek dat meer dan zeventig procent van de mensen met schizofrenie lichamelijk is mishandeld. We wisten wel dat deze relatie er is, maar dat de cijfers zó hoog zijn, was een schok. Trauma is daarom al enkele jaren een speerpunt binnen het behandelbeleid van GGNet. EPA-patiënten worden niet per se helemaal beter, maar een behandeling voor de aanwezige PTSS heeft meestal wél een positief effect: de klachten die bij de hoofdstoornis horen, verminderen vaak en de kwaliteit van leven neemt toe.”

 

Dit interview werd gepubliceerd in het GGNet Magazine 2019

twee vrouwen zittend tegen de wand
Rijen: [{"type":"content","related":"","media":"video","title":"Plan van aanpak","text":"

Als er een zorgmachtiging voor u wordt voorbereid, kunt u beschrijven hoe u verplichte zorg wilt voorkomen. Daarvoor is het eigen plan van aanpak. Dit eigen plan van aanpak kunt u samen met familie en naasten, maar ook met de zorgverantwoordelijke en de pati\u00ebntvertrouwenspersoon opstellen.  <\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/man-op-bank.jpg","image_alt":"man staart voor zich uit","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"zjkhVeHOrV8","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Zorgkaart","text":"

De zorgverantwoordelijke van GGNet kan u helpen om de zorgkaart in te vullen. Hier geeft u aan welke zorg uw voorkeur heeft: wat helpt u en wat belemmert u? Denk aan het soort medicijnen dat goed werkt of juist niet. Of welke zorg u eventueel thuis wilt ontvangen en welke niet. De zorgkaart kan helpen om verplichte zorg beter te laten aansluiten bij uw wensen. Als u dat wilt, kunnen naasten of de pati\u00ebntvertrouwenspersoon ook helpen bij het opstellen van een zorgkaart.<\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/leeg-bed.jpg","image_alt":"onopgemaakt bed","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"quote","title":"Zorgplan","text":"

Een zorgplan beschrijft alle vormen van verplichte zorg die de zorgverantwoordelijke nodig vindt om het ernstig nadeel weg te nemen. Het wordt opgesteld door de zorgverantwoordelijke, zoveel mogelijk in overleg met u. Maar de zorgverantwoordelijke betrekt ook alle personen, waarvan hij vindt dat ze een rol vervullen in de verplichte zorg. Bijvoorbeeld familie en de huisarts. Als de zorgverantwoordelijke vindt dat er meer nodig is dan alleen verplichte zorg, dan kan hij dat ook overleggen met de gemeente. Zo kan bijvoorbeeld ook in het zorgplan staan dat er hulp in de huishouding nodig is, dagbesteding of huisvesting. (Dat noemt de wet \u2018essenti\u00eble voorwaarden voor deelname aan het maatschappelijk leven\u2019.) Een pati\u00ebntvertrouwenspersoon kan u adviseren bij het zorgplan.<\/p>","linktext":"","image":"","image_alt":"","link":"","quotetext":"Verplichte zorg die zo goed mogelijk aansluit bij uw wensen","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Wie zijn zorgverantwoordelijken en wat doen ze?","text":"

Zorgverantwoordelijken zijn zorgverleners die een taak hebben bij het aanvragen en verlenen van verplichte zorg. Bij GGNet zijn dat psychiaters, klinisch psychologen en verpleegkundig specialisten.<\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/vrouwen-bibliotheek.jpg","image_alt":"twee dames in gesprek","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""}]

Als er voor u een zorgmachtiging wordt aangevraagd, heeft u zelf invloed op die zorg: of die er komt en welke zorg dat moet zijn. U krijgt de gelegenheid om bijvoorbeeld aan te geven hoe u verplichte zorg wilt voorkomen. En welke soort zorg voor u prettig is of juist niet. Hiervoor zijn drie documenten voor u belangrijk: het eigen plan van aanpak, zorgkaart en zorgplan. We lichten ze hieronder toe maar u kunt er ook meer over lezen in pdf de brochure ‘Zorgmachtiging’ van WVS (1.37 MB) .

Rijen: [{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"8.30 uur:","text":"

Op kantoor bij de crisisdienst.Er zijn twee crisisinterventieteams,Apeldoorn-Zutphen en Achterhoek-Liemers. Tijdens het ochtendoverleg bespreken de collega\u2019s van hetteam Apeldoorn-Zutphen alle meldingen en face-to-face-ontmoetingen van gisteren.<\/p>\r\n

Karin Freriks, Manager Acute Zorg ambulant (en zelf ook actief als crisis-interventor): \u201cHet is best lastig om te defini\u00ebren wat precies een crisis is. Belangrijke kenmerken zijn dat crisissen niet-planbaar en ontregelend zijn, een hoge intensiteit hebben en dat soms sprake is van dreigend gevaar. Een belangrijk gegeven is dat de pati\u00ebnt of de omgeving de situatie ervaart als een crisis.\u201d<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/23_65334f32ad_d947c89f11.jpg","image_alt":"mensen in overleg","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"8.40 uur:","text":"

Sociaal psychiatrisch verpleegkundige (SPV\u2019er) Willie heeft vandaag triagedienst: ze beoordeelt alle telefonische meldingen. Het eerste telefoontje \u2013 de telefoon zal vandaag roodgloeiend staan \u2013 is van de politie in Apeldoorn. Iemand die zich wilde su\u00efcideren is weggehaald bij het spoor.<\/p>\r\n

Karin: \u201cDe huisarts, de politie de verslavingszorg of andere hulpverlenende instanties; iedereen kan ons direct bellen als ze denken dat er iets niet in de haak is. Samenwerking is van onschatbare waarde, zowel intern als extern. Als zaken dreigen te escaleren, moeten de lijntjes kort zijn. We hebben elkaar allemaal nodig om het zorgnet en de veiligheid rondom mensen te verstevigen en maatschappelijke onrust tot een minimum te beperken.\u201d<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/23_2cb9886fa9_1e9687d14f.jpg","image_alt":"mensen overleggen aan een tafel","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"9.15 uur:","text":"

 <\/p>\r\n

SPV\u2019er Marcel schiet in zijn jas. Samen met arts in opleiding Nancy rijdt hij naar de politie voor een beoordelingsgesprek met de su\u00efcidale pati\u00ebnt en zijn familie. \u201cWe gaan nooit alleen op pad.Twee paar ogen en oren zien meer. En het is ook voor onze eigen veiligheid.\u201d<\/p>\r\n

Karin: \u201cDe crisisdienst en crisisstabilisatie vormen een onmisbaar vangnet om verdere escalatie te voorkomen. We richten ons op mensen met psychiatrische of ernstige psychosociale problemen. Wij zijn altijd bereikbaar, zeven dagen per week en 24 uur per dag, en we maken geen onderscheid in leeftijd of type probleem. De crisis is altijd ons uitgangspunt; het is onze hoofdtaak die te beoordelen en te stabiliseren.\u201d<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/23_1bcac6a012_deb837ec9a.jpg","image_alt":"man en vrouw in auto","link":"","quotetext":"\u201cStabiliseren is het begin van herstel\u201d Karin Freriks, manager Acute Zorg ambulant","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"quote","related":"","media":"","title":"Samenwerking","text":"","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/23_d269dad316_f3521c3665.jpg","image_alt":"","link":"","quotetext":"\u201cSamenwerking is van onschatbare waarde, Zowel intern als extern\u201d, Karin Freriks","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"10.00 uur:","text":"

Bij een pati\u00ebnt met een ernstige angst- en paniekstoornis dreigt de situatie uit de hand te lopen. SPV\u2019er Niek en arts in opleiding Moniek gaan op huisbezoek. Vanwege de ernst van de klachten regelen ze een korte opname om de familie te ontlasten.<\/p>\r\n

Karin: \u201cOnze crisis-interventoren moeten samen met artsen, verpleegkundigen en psychiaters zorgvuldige afwegingen maken. Je moet soms handelen op het scherpst van de snede en de   verschillende belangen van de pati\u00ebnt, de familie en de omgeving tegen elkaar afwegen. Wat goed is voor de pati\u00ebnt hoeft niet goed te zijn voor de omgeving en omgekeerd.\u201d<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/30_1f33a7316c_09cf68a943.jpg","image_alt":"man en telefonerende vrouw in auto","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"12.00 uur:","text":"

Marcel en Nancy zijn nog op het politiebureau. In de afgelopen twee\u00ebnhalf uur hebben ze alle partijen gehoord en contact gezocht met de hulpverleners van de pati\u00ebnt, om te bepalen hoe hij het best geholpen kan worden.<\/p>\r\n

Karin: \u201cAcute zorg is vooral gericht op stabiliseren. Als je een gebroken been hebt, krijg je op de spoedeisende hulp gips. Dat is te vergelijken met wat wij doen. Stabiliseren is in feite het begin van herstel. Raakt bijvoorbeeld iemand met een bipolaire stoornis uit balans, dan zorgen wij dat deze pati\u00ebnt weer tot rust komt. Ons team beoordeelt wat er nodig is: medicijnen, een vervolgafspraak, een deeltijdprogramma of in het uiterste geval een opname. Wij willen mensen weer in hun kracht zetten. Na maximaal twaalf weken verwijzen we de pati\u00ebnt door naar het reguliere zorgcircuit of zijn de klachten voldoende hersteld en is verdere hulp in de ggz niet nodig.\u201d<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/23_8cd3bbdbdc_1c88a5623e.jpg","image_alt":"4 mensen praten met elkaar","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"13.00 uur: ","text":"

Op kantoor belt Niek met de huisarts van een oudere mevrouw die gisteravond psychotische klachten kreeg en vernielingen aanbracht in haar appartement. \u201cIs ze gezien door een psycholoog of gedragsdeskundige?\u201d, wil hij weten. Niek doet zijn werk graag. \u201cJe komt overal en krijgt de hele samenleving voor je neus. Het verveelt nooit en ik houd altijd de hoop dat we mensen weer op weg kunnen helpen.\u201d<\/p>\r\n

Karin: \u201cFeit is dat sommige psychiatrische ziektes chronisch zijn. Daar kun je niet van genezen, maar je kunt wel leren hoe je er anders mee omgaat. Wij kunnen daarbij helpen. Want wij geloven, net als al onze collega\u2019s in de ggz, dat je meer bent dan je klachten. Dat besef mag wat mij betreft nog wel wat meer doordringen in de samenleving.\u201d<\/em><\/p>\r\n


Dit interview werd gepubliceerd in het GGNet Magazine 2019<\/a><\/p>","linktext":"","image":"images\/2019\/12\/30_da733b2fda_JK-GGNet-Apeldoorn-010.jpg","image_alt":"","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""}]

Met jaarlijks ruim 10.000 meldingen over mensen die in grote, acutepsychische nood verkeren, is geen dag hetzelfde bij de crisisdienst van GGNet. Alles draait om het voorkomen van verdere escalatie. We lopen een ochtend mee.

 

Een lang én gelukkig leven, wie wil dat niet? Maar in de praktijk gaat het niet altijd op. Ouder worden gaat gepaard met inleveren en dat kan tot psychische problemen leiden. Gespecialiseerde teams van GGNet helpen oudere patiënten ontdekken hoe hun leven weer de moeite waard wordt.

Astrid (50) heeft een persoonlijkheidsstoornis, waarvoor ze werd behandeld bij Scelta
“Een half jaar geleden werd ik vijftig. Veel mensen zien daar tegen op, maar ik vond het heerlijk. Ik was zó blij dat ik deze leeftijd mocht bereiken. Drie keer probeerde ik een eind aan mijn leven te maken, dertig jaar lang was ik somber en depressief. Ik was het contact met mezelf helemaal kwijt. Ik heb allerlei soorten therapie gehad, maar het lukte niet om grip op mezelf en mijn leven te krijgen.

Sinds februari 2019 loop ik stage op de Leerafdeling als leerling verpleegkundige. De Leerafdeling is voor mij een plek waar ik mijzelf kan ontwikkelen, leren kennen en vooral oriënteren binnen de psychiatrie.

Op de Meent worden vaak activiteiten voor de bewoners georganiseerd. Van een Bingoavond, discoavond, een barbecue tot aan een voetbaltoernooi! Ieder jaar hebben de stagiaires tevens de mogelijkheid om een activiteit te organiseren. Dit jaar hebben de groep stagiaires een spelletjesmiddag georganiseerd, een geschikte plek hiervoor is het Doeplein en de Inloop. De Inloop bestaat uit een gedeelte waar mensen kunnen zitten om elkaar te ontmoeten. Hier kunnen ze wat lekkers en wat te drinken halen, in een ander gedeelte van de Inloop maken mensen gebruik van de computers en komen ze bij elkaar voor de gezelligheid. Het Doeplein is het plein vóór de Inloop, waar regelmatig activiteiten plaatvinden. Het thema van de spelletjesmiddag was Hollandse Spelen, hierbij werden spellen zoals spijkerpoepen, koekhappen, sjoelen en het spiraalspel aangeboden.

Rijen: [{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Voor wie?","text":"

<\/a>Muziektherapie is geschikt voor mensen die in behandeling zijn bij VGGNet die willen werken aan zichzelf en die nieuwe kanten van zichzelf willen leren kennen door  muziek. <\/a><\/p>\r\n

\r\n
\r\n
<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/vrouw-en-mannen-gesprek.jpg","image_alt":"Drie mensen op bankje","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Hoe werkt muziektherapie?","text":"

Doelen van muziektherapie kunnen zijn:<\/p>\r\n

    \r\n
  • meer zelfvertrouwen opbouwen<\/li>\r\n
  • voor uzelf opkomen, u laten horen<\/li>\r\n
  • gevoelens verwerken en  uiten<\/li>\r\n
  • contact maken met uzelf en anderen<\/li>\r\n
  • omgaan met spanningen<\/li>\r\n
  • uw eigen baas zijn<\/li>\r\n<\/ul>\r\n

     <\/p>\r\n

    Tijdens muziektherapie kunt u op verschillende manieren bezig zijn met muziek:<\/p>\r\n

     <\/p>\r\n

      \r\n
    • bestaande muziek uitvoeren<\/li>\r\n
    • zingen<\/li>\r\n
    • samen met anderen muziek maken, en in die groep verschillende taken en rollen op u nemen, bijvoorbeeld: dirigeren, de maat slaan, trommelen<\/li>\r\n
    • een eigen lied maken<\/li>\r\n
    • het aanleren van trommelritmes<\/li>\r\n
    • op een instrument spelen dat op dat moment het beste bij uw stemming past<\/li>\r\n
    • muziek beluisteren die bij uw stemming past<\/li>\r\n<\/ul>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/vrouwen-kijken-op-telefoon.jpg","image_alt":"Drie vrouwen","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""}]

Bij muziektherapie werkt u met de muziektherapeut aan uw doelen door te luisteren naar muziek en door muziek te spelen. U kunt individueel of in een groep meedoen aan muziektherapie. Het is niet nodig om muzikale ervaring te hebben of een instrument te kunnen bespelen.

Rijen: [{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Voor wie?","text":"
    \r\n
  • mensen onder behandeling van GGNet en personen uit hun omgeving<\/li>\r\n
  • mensen met problemen die hun directe omgeving be\u00efnvloeden zoals, familieleden, partners, buren, personen uit het (zorg)netwerk<\/li>\r\n
  • als mensen in jouw directe omgeving invloed hebben op jouw problemen <\/li>\r\n<\/ul>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/volwassenen-tegenover-elkaar.jpg","image_alt":"Twee mensen houden elkaar vast","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""}]

Systeemtherapie richt zich op de invloed van mensen om u heen en op de manier waarop u met uw klachten omgaat. Met het woord 'systeem' bedoelen we het netwerk waar u en mensen in uw naaste omgeving onderdeel van zijn. Bijvoorbeeld het gezin waarin u bent opgegroeid, de mensen met wie u op dit moment in een huis woont of uw woon- of werkbegeleiders. Met systeemtherapie leren we u en uw omgeving beter met elkaar om te gaan, zodat beide minder last hebben van de problemen. Een systeemtherapeut bij GGNet geeft de systeemtherapie.

GGNet heeft deze website met veel zorgvuldigheid samengesteld. We streven ernaar om u op onze website correcte en actuele informatie te geven. De informatie op deze website kunnen we wijzigen, zonder dat we dat hoeven aan te kondigen. Uiteraard proberen we zorgvuldig te zijn bij het samenstellen en onderhouden van de site en gebruiken we betrouwbare bronnen. 

U wilt natuurlijk dat uw gegevens bij ons veilig zijn. Wij vinden het heel belangrijk om uw privacy goed te beschermen. Hoe gaan we om met uw persoonsgegevens?

Rijen: [{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Ouder-, gezins- of partnergesprek","text":"

Een eetstoornis heeft invloed op het hele gezin. Ook kan het gezin invloed hebben (gehad) op het eetgedrag van het gezinslid met een eetstoornis. Binnen een behandeling of intake is het mogelijk om gesprekken samen met de pati\u00ebnt te voeren om te praten over het gezinsleven. Een partner- of gezinsgesprek is altijd in overleg met de pati\u00ebnt.<\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/man-en-vrouw-met-bal.jpg","image_alt":"Twee mensen in gesprek","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Oudergroep","text":"

We geven oudergroepen in de deeltijd- en klinische behandelprogramma's voor anorexia en boulimia nervosa. De groepen zijn voor ouders van jonge pati\u00ebnten die vaak nog thuis wonen. In deze groep geven we u informatie over de eetstoornis, de behandeling en hoe u het beste kunt omgaan met een gezinslid met een eetstoornis. Daarnaast is er ruimte om ervaringen uit te wisselen met andere ouders.<\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/meisje-moeder-ontbijt-gesprek.jpg","image_alt":"Meisje in gesprek met moeder","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Partnergroep","text":"

Binnen alle deeltijdbehandelingen organiseren we ook een partnergroep. Bij de deeltijdbehandelingen voor Binge Eating Disorder (BED) is de partnergroep zelfs een vast therapieonderdeel. Tijdens de partnergroep geven we informatie en is er ruimte om ervaringen uit te wisselen, net als bij de oudergroep. U neemt samen met uw partner deel aan de partnergroep. U leert allebei hoe u in het gezin beter om kunt gaan met de eetstoornis en hoe u elkaar hierin kunt helpen en steunen.<\/p>","linktext":"","image":"\/images\/Headerfoto\/mannen-gesprek.jpg","image_alt":"Twee mannen in gesprek","link":"","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""},{"type":"content","related":"","media":"photo","title":"Vragen en advies","text":"

Als u vragen hebt, kunt u ze stellen als u met de behandelaar spreekt. Voor meer algemene vragen of praktisch advies, kunt u een afspraak maken met een medewerker van het familiespreekuur. U kunt hiervoor contact opnemen met het secretariaat van Amarum, telefoonnummer 088 933 1250<\/a>.<\/p>\r\n

 <\/p>","linktext":"Meer over ondersteuning familie","image":"\/images\/Headerfoto\/meisjes-selfie.jpg","image_alt":"Twee meisjes maken selfie","link":"https:\/\/www.ggnet.nl\/familie-en-naasten","quotetext":"","quotelink":"","quotename":"","quoteposition":"","video":"","items":"","style":"aubergine","url":""}]

Wat kunt u beter wel/niet zeggen aan tafel? Wat kunt u doen als u zich zorgen maakt? Hoe herkent u een eetstoornis? Hoe gaat u om met uw andere kinderen? Hoe zorgt u goed voor uzelf? De omgeving van iemand met een eetprobleem heeft vaak veel vragen. Amarum vindt het erg belangrijk om familieleden en partners van mensen met een eetstoornis te betrekken bij de behandeling. Ook de patiënt heeft er voordeel bij als u beter begrijpt wat een eetstoornis is en wat deze kan doen. Daarom bieden we verschillende gesprekken en gespreksgroepen voor familieleden en partners.

Subcategorieën