Luuk, klinisch psycholoog: 'GGNet past bij mij, bij wat ik belangrijk vind en bij hoe ik wil werken'
Luuk Stroink werkt bijna anderhalf jaar als klinisch psycholoog bij de poli Complex trauma van GGNet. Het is voor hem weliswaar een eindje rijden naar Warnsveld, maar ‘GGNet past bij mij, bij wat ik belangrijk vind en bij hoe ik wil werken.’ En dat is: met een brede blik op de hele mens.
“In de zorg worden het fysieke en mentale – lichaam en geest – nog vaak als aparte eenheden beschouwd. Daardoor raken patiënten soms van de regen in de drup. Want als zij in het ziekenhuis alleen worden behandeld voor hun lichamelijk klachten en in de ggz voor hun psychische problemen, dan komt de samenhang tussen beide niet aan het licht. Waar we ook voor moeten waken, is dat we aan de complexiteit van problematiek voorbijgaan door met een te nauwe focus naar patiënten te kijken. Veel klachten of symptomen vertonen zich niet slechts bij één specifieke stoornis en bovendien kunnen verschillende stoornissen naast elkaar voorkomen. Willen we dat goed zien, dan moeten we onze brede blik op het gehele plaatje richten. Daar ligt de sleutel naar herstel. En dit is precies waarom de vacature van GGNet me destijds zo aansprak. In de visie van GGNet staat niet de patiënt en diens klacht centraal, maar de mens en diens herstel.”
Aan de weg timmeren
“We kijken bij GGNet voorbij de hulpvraag en willen weten: Wat speelt er in het leven van deze persoon? Hoe ziet diens sociale context eruit? Wringt daar misschien iets dat ook opgelost moet worden om te kunnen herstellen? We willen mensen niet te kort, maar zeker niet te lang behandelen en het liefst zo dicht mogelijk bij huis. Dat kunnen we niet alleen, dus zetten we de schouders onder nauwe samenwerking met naasten, ervaringsdeskundigen en andere professionals in zorg en welzijn – wat overigens ook nodig is om de wachtlijsten in de ggz terug te dringen. Ik ben blij dat GGNet op deze fronten flink aan de weg timmert. Wat me daarnaast motiveerde om te solliciteren, is dat ik naast mijn functie als behandelaar ook wetenschappelijk onderzoek kan doen. Ik vind het belangrijk en leuk om theorie en praktijk steeds aan elkaar te verbinden.”
Elkaar versterken
“Bij de poli Complex trauma behandelen we patiënten bij wie niet alleen de geest, maar ook het lichaam beschadigd is geraakt. We kijken dan ook niet naar één deeltje van de patiënt waaraan we hard gaan sleutelen, maar werken op meerdere niveaus tegelijk. Ik ben onderdeel van een multidisciplinair team en we zetten verschillende behandelmethodes in. Naast mijzelf bestaat dat team uit een psychiater, vaktherapeut, psychomotorisch therapeut, gz-psycholoog in opleiding en een psychotherapeut. Elke week nemen we met elkaar alle patiënten door. We bespreken hoe het met ieder van hen gaat en welke rol ieder van ons in de behandeling heeft. Dat doen we vanaf het allereerste moment. We stippelen samen de juiste koers uit en zorgen er telkens voor dat onze therapeutische gesprekken en behandelingen goed op elkaar aansluiten. Door die voortdurende afstemming zien we scherp welke ontwikkeling patiënten doormaken en verzekeren we onszelf ervan dat we elkaar niet tegenwerken, maar versterken. Dit is zo’n zinvolle en fijne manier van samenwerken. Ik zou niet anders willen.”
Blik op de wereld
“Tot een aantal jaar geleden werkten we in de ggz met patiënten toe naar het opbouwen van een therapeutische relatie met één behandelaar. Tegenwoordig sturen we juist aan op het aangaan van veilige relaties met meerdere mensen in een bredere context: met verschillende therapeuten, ervaringsdeskundigen, lotgenoten, maatschappelijk werkers, mensen uit het eigen netwerk. Want mensen worden zichzelf in de ontmoeting met anderen. Zulke contacten geven patiënten inzicht in zichzelf én de wereld om hen heen. Ze komen in aanraking met andere perspectieven, krijgen diversere feedback en kunnen daarvan leren dat zij zichzelf ook op andere manieren kunnen bekijken en beoordelen. Groepsbehandelingen dienen ook dit doel. Goed dat GGNet die vaker inzet.”
Iets verder weg, maar veel waard
“Ik woon niet in de Achterhoek en moet dus een eindje rijden naar GGNet. Maar ik kan deels vanuit huis werken, waardoor het prima te doen is. En weet je, ik heb gekozen voor een organisatie die weliswaar iets verder weg is, maar die heel goed bij me past. Bij mijn visie op zorg en gezondheid, bij wat ik belangrijk vind en bij hoe ik wil werken. Dat is me veel waard. Ik zie patiënten, doe onderzoek en zit in de wetenschapscommissie van GGNet. Plus: de poli Complex trauma is gevestigd in De Dries, een gloednieuw gebouw waar ook afdelingen van Amarum, Scelta en VGGNet zitten. Het is een heel prettige werkomgeving die ook weer uitnodigt om perspectieven samen te brengen, om samen – met andere disciplines en met andere klinisch psychologen – de puzzel voor onze patiënten te leggen. Ik ben dik tevreden met mijn werk, mijn collega’s en de organisatie.”
Volop kansen
“Wat een klinisch psycholoog bij GGNet in huis moet hebben? Om te beginnen moet je het leuk en interessant vinden om écht samen te werken, binnen en buiten de organisatie. Daarnaast moet je positief staan tegenover de transformatie die we nu doormaken – denk aan meer samenwerking met het voorveld en het opzetten van mentale gezondheidsnetwerken. Natuurlijk, veranderen is niet alleen maar leuk en het kan soms hectisch zijn. Maar als je bereid bent erover mee te denken en eraan mee te doen, biedt het ook volop kansen om te laten zien wat je in je mars hebt, om je te ontwikkelen en je stempel te drukken. Dat is bijzonder en ook wel spannend, maar je staat er nooit alleen voor. Ik ervaar een sterk teamgevoel bij GGNet. Ik voel me gezien en gehoord in de organisatie en gesterkt door mijn collega’s. Dus heb je interesse in een mooie functie bij een organisatie die volop in beweging is, dan zou ik zeggen: laat van je horen!”